Ενάντια σε Μνημόνιο – Κυβέρνηση – ΕΕ & ΔΝΤ

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΑΠ’ ΤΟΥ ΠΑΤΤΑΚΟΥ ΤΟ ΜΥΣΤΡΙ ΩΣ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΤΟΥ ΔΑΚΗ

Απ’ του Παττακού το μυστρί ως την πένα του Δακή

Στέφανος Πράσσος
Υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας με την «Αριστερή Συμπόρευση για την Ανατροπή».
Κοζάνη 10/3/2014

Οι παλιότεροι θα θυμούνται επί «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως» στα «επίκαιρα» που παιζόταν στους κινηματογράφους πριν από κάθε ταινία, τον αντιπρόεδρο της χουντικής «κυβερνήσεως», Στυλιανό Παττακό μ ένα μυστρί να τσιμεντάρει πλάκες, εγκαινιάζοντας έργα που ένας θεός ξέρει αν ποτέ πραγματοποιηθήκαν ή έμειναν οι πλάκες ακόμα εκεί να θυμίζουν στους περαστικούς την εφτάχρονη «πανούκλα» της ντροπής.

Αργότερα, επί παντοκρατορίας ΠΑΣΟΚ, θυμόμαστε το κόψιμο της κορδέλας που σηματοδοτούσε το τελείωμα ενός έργου, δηλωτικό της αξιοσύνης και της εργατικότητας του εκάστοτε Πρωθυπουργού και αντίστοιχου Υπουργού, λες και δεν ήταν στα καθήκοντά τους και δε γινόταν με δημόσιο χρήμα που το πλήρωνε από το υστέρημά του ο Ελληνικός λαός. Έτσι στην περιοχή μας, στο πρόσφατο παρελθόν, εγκαινιάστηκε τέσσερις φορές ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και Τρεις ο ΑΗΣ Αμυνταίου!

Στις μέρες μας αυτό το «έθιμο» άρχισε να ατονεί αφού δε γίνεται πλέον κανένα σοβαρό έργο. Να είναι καλά όμως η Περιφερειακή μας Αρχή που μας το θυμίζει ενίοτε, στα πλαίσια πάντα της «αναβίωσης των εθίμων», και έτσι για παράδειγμα, τα προηγούμενα χρόνια κόπηκε δυο φορές κορδέλα στο δρόμο Κοζάνης Σερβίων, που αποτελεί και τμήμα της Εθνικής οδού Κοζάνης Αθηνών. Πρόκειται για διάνοιξη του παλιού δρόμου, μερεμέτισμα δηλαδή, που έγινε δυο φορές και σε μήκος τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου κι όμως χωρίς ντροπή φώναξαν και τις δυο φορές τον Παπά και τα κανάλια και «πάτησαν» κι από ένα εγκαίνιο με τον κύριο Σόκουτη να καμαρώνει για τα «σπουδαία έργα» που  πρόσφερε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Με δεδομένο ότι ο δρόμος έχει μήκος 28 χιλιόμετρα μας χρωστάνε άλλα δώδεκα εγκαίνια! Που να έφτιαχναν κι έναν σύγχρονο, διπλό αυτοκινητόδρομο, θα καλούσαν τον Πατριάρχη, τις μπάντες  και   τα κανάλια θα το έπαιζαν συνεχώς για ένα τρίμηνο.

Στα πλαίσια αυτά κι επειδή ο Περιφερειάρχης μας, κύριος Δακής και τα άλλα αιρετά στελέχη της περιφέρειας, Σόκουτης, Παπαδόπουλος κλπ, είναι ως φαίνεται απόφοιτοι της «Μαυρογιαλούρειου» πολιτικής σχολής, έπιασαν το τελευταίο δεκαπενθήμερο «την πένα» και υπογράφουν αβέρτα προέγκριση εκατοντάδων έργων προς όλες τις κατευθύνσεις και σε όλα τα μήκη και πλάτη της Δυτικής Μακεδονίας.  Βλέπουμε καθημερινά στον τοπικό τύπο να υπογράφονται έργα  εκατομμυρίων στο Βόιο, στην Πτολεμαΐδα που ο κ. Δακής ξέχασε για τέσσερα χρόνια από πού πάει ο δρόμος, στο Αμύνταιο, στη Φλώρινα, στην Καστοριά, όπου θυμήθηκε να ρίξει κάνα εκατομμυριάκι και στο Βυζαντινό Μουσείο.
Ο «Μαυρογιαλουρισμός» τους δεν αφήνει έξω από τον αγώνα για ψηφοθηρία ούτε τους συμπατριώτες μας που η ίδια η κυβέρνηση, εκλεκτή της Περιφερειακής Αρχής έκανε άπορους. Έτσι πιάστηκαν στα πράσα πρωτοκλασάτα στελέχη της περιφέρειας να «ασκούν κοινωνική πολιτική» μοιράζοντας, ρύζια, μακαρόνια και άλλα τρόφιμα μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα! Αυτοί εκτός από τον δημόσιο έπαινο και τους ψήφους που δικαιούνται θα πρέπει να πληρωθούν και τα νυχτερινά γιατί πράγματι είναι δεδουλευμένα!

Δεν ξέχασε ο καλός μας περιφερειάρχης να ρίξει κάτι ψυχουλάκια και στα ΑΜΕΑ παρότι η κυβέρνηση της οποίας ο Κύριος Δακής είναι υψηλόβαθμο στέλεχος έριξε αυτή την κατηγορία των συμπολιτών μας κανονικά στον καιάδα και ο ίδιος ο κύριος Δακής δεν αντιλήφθηκε καν ότι εδώ και πολύ καιρό τα παιδιά αυτά εκτός απ όλα τ άλλα προβλήματα δεν έχουν δασκάλους και καθηγητές γιατί η κυβέρνησή του τους έβγαλε σε διαθεσιμότητα!
Δεν είναι ότι ξαφνικά ο εκλεκτός της Ν.Δ αγάπησε το λαό και τον τόπο, απλά με δυό λόγια, έχουμε εκλογές! Το αν θα γίνουν αυτά τα έργα και αυτές οι χρηματοδοτήσεις είναι ζητούμενο αφού πρέπει να περάσουν για έγκριση από ένα σωρό επιτροπές και επιτροπάτα και φυσικά από τον «Προκρούστη με το πριόνι», (Αποκεντρωμένη Διοίκηση κλπ) ομοϊδεάτη του κυρίου Δακή, ο ποίος κόβει όλες τις δημόσιες επενδύσεις γιατί θέλει να μας παρουσιάσει πρωτογενές πλεόνασμα (το ίδιο ήθελε να παρουσιάσει κι ο Χότζας γι αυτό άφησε τον γάιδαρο νηστικό μέχρι που ψόφησε). Βεβαίως αυτό το ξέρει και ο κ. Δακής και οι δήμαρχοι, οι οποίοι συνυπογράφουν με ένα ολόιδιο στυλό και καμαρώνουν στα κανάλια δίπλα του, αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι αν γίνουν έργα αρκεί να περάσει η εικόνα ότι κάτι γίνεται στην περιοχή και αφού ξαναπιάσουν την καρέκλα μετά έχει ο θεός.
Ας ελπίσουμε ότι οι εργαζόμενοι και οι πολίτες της περιοχής μας έγιναν πιο ψυλλιασμένοι, μετά από τόση κοροϊδία, και στις επερχόμενες εκλογές θα στείλουν τους σύγχρονους Μαυρογιαλούρους στο χρονοντούλαπο της πολιτικής ιστορίας της περιοχής μας.

Δ(Ν)Τ και ΠΑΣΟΚοι για όλες τις δουλειές

Δ(Ν)Τ και ΠΑΣΟΚοι για όλες τις δουλειές

του Παύλου Μουρουζίδη
Υποψ. Περιφερειακού Σύμβουλου

10/3/2014

Το ότι η Δημόσια Τηλεόραση είναι μέσο “ανοιχτό” στην ενημέρωση με μαχητικούς δημοσιογράφους, ταγμένους στο δημοκρατικό τους λειτούργημα, το γνωρίζαμε από ιδρύσεώς της. Άλλωστε ο τρόπος ίδρυσής της, μετά το «μαύρο της ΕΡΤ», δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
Μας το υπενθύμισε περίτρανα πρόσφατο δελτίο, όπου κάποιος ανταποκριτής(;) της ΔΤ στο Κίεβο, περιέγραφε, με φανερή πρεμούρα, το «έργο» της νυν κυβέρνησης ως θεάρεστο έργο ενάντια στη διαφθορά, τον νεοναζί Γιάτσενιουκ ως λαμπρό επιστήμονα, τον εγκάρδιο χαιρετισμό του στο πλήθος  τον χρέωσαν ως ναζιστικό οι υπερευαίσθητοι Έλληνες, τους υπουργούς ως Ηρακλειδείς που καθαρίζουν τα διεφθαρμένα υπουργεία, σε μία πόλη όπου όλα κυλάνε ομαλά!.. Δικαιολογημένα τους αποκάλεσε “Voice of America” ο έγκριτος ανταποκριτής Δ. Λιάτσος.
Διέρρευσε σήμερα στα ΜΜΕ, πως σε τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού της Εσθονίας και της Κ. Άστον, ειπώθηκε πως οι ελεύθεροι σκοπευτές στην πλατεία Μεϊντάν, μάλλον δράσανε προβοκατόρικα, γιατί όλοι οι νεκροί διαδηλωτές του αιματηρού τριημέρου, χτυπήθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο!..
Δεν περιμένουμε φυσικά κοινοποίηση ή σχολιασμό καμίας διαρροής, σαν αυτήν που κυκλοφόρησε η ισραηλινή Haaretz, με τη φωτογραφία ισραηλινού ένστολου(!), ο οποίος περιέγραφε τη δράση του υπό τις εντολές του φασιστικού Svoboda(!) στην πλατεία του Κιέβου…
Σίγουρα δεν ήταν όλοι οι διαδηλωτές φασίστες. Αυτοί, όμως, που όπλισαν ελεύθερους σκοπευτές, αυτοί που έκαψαν τα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος, αυτοί που ανάγκασαν τον Ραβίνο του Κιέβου να προτρέψει τους Εβραίους της Ουκρανικής πρωτεύουσα να εγκαταλείψουν την πόλη, είναι φασίστες.
Αυτό που παρακολουθήσαμε όμως, παρά τις … άδολες προσπάθειες των ΜΜΕ και κυρίως της Δημόσιας Τηλεόρασης (τι ΔΤ, τι ΔΝΤ), ήταν το πρώτο ναζιστικό πραξικόπημα, με την στήριξη και καθοδήγηση ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Φυσικά, οι ντόπιοι καρπαζοεισπράχτορες, έτρεξαν να αναγνωρίσουν πρώτοι-πρώτοι τη ναζιστική κυβέρνηση!     Τ’ αφήνει τέτοια κελεπούρια ο Βενιζέλος;;!!…
Ξαφνικά, όμως, οι χαμαιλέοντες των ίσων αποστάσεων, οι υποκριτές του «καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» – το θυμάστε; – ξαφνικά σίγησαν!
Φυσικά: καταδικάζουνε μεν τη “βία”, όταν δεν είναι δική τους, όταν είναι η “βία” της απεργίας, της διαδήλωσης, της κατάληψης. Η δικιά τους βία, του μνημονίου και των ΜΑΤ, η βία των νεοναζί, που κάνει τη βρώμικη δουλειά του συστήματος, βαφτίζεται κράτος, έννομη τάξη, και στην Ουκρανική περίπτωση, ανεξάρτητη κι ακομμάτιστη δράση πολιτών… Τέλειωσαν κι οι απόκριες…

Υ.Γ.: Από τα πρώτα μέτρα της φασιστικής Ουκρανικής κυβέρνησης – ομοϊδεατών της ΧΑ, είναι η απαγόρευση των γλωσσών των μειονοτήτων, μία από αυτές είναι και η ελληνική…


Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΙ Η ΟΛΟΣΧΕΡΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

v\:* {behavior:url(#default#VML);}
o\:* {behavior:url(#default#VML);}
w\:* {behavior:url(#default#VML);}
.shape {behavior:url(#default#VML);}

«Μία πλήρης μελέτη για την αξιολόγηση από τον Γιώργο Μαυρογιώργο»

του Γιώργου Μαυρογιώργου

Καθηγητή Παιδαγωγικής
Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων

Μετά την ανακοίνωση των δύο επιτροπών με αρμοδιότητα τη «διαχείριση» 2 περίπου εκατομμυρίων ευρώ για τις περίφημες «προπαρασκευαστικές ενέργειες», επαναφέρω ένα κείμενο που είχα αναρτήσει, ένα χρόνο περίπου πριν, και αναφέρεται σε αυτά που θα αποπειραθούν να επιβάλουν στο ελληνικό σχολείο.
Οι όποιες διαμαρτυρίες και ψηφίσματα κάπου  εδώ τελειώνουν… Αρχίζει η μεγάλη μάχη για να κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό, δημοκρατικό και δημόσιο, με μια εφ όλης της ύλης αντιπαράθεση. Η συγκυρία το ευνοεί: «λίγα τα ψωμιά τους»! (περισσότερα…)


ΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

αναδημοσίευση από:Kozani.tv

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα

http://2.bp.blogspot.com/-NW8M-LktMI8/Ux4b-jXZPeI/AAAAAAAAABk/gAzXQGhvJ8I/s1600/dei_kardia_www.kozani.tv.jpg

“Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,

http://2.bp.blogspot.com/-HmQaXmxvViI/Ux4cKCpi3VI/AAAAAAAAABs/HuQqqNiC6TI/s1600/jose_saramago_www.kozani.tv.jpg

ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.”

José Saramago (Ζοζέ Σαραμάγκου), «Τετράδια του Λαντσαρότε – Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995»

 


Με ουδέτερη την πολιτική θύτες και θύματα πενθήσαμε όλοι μαζί το νεκρό παιδί στην Κοζάνη με τη «βουβή διαμαρτυρία»…

«Αντάρτης» – «Υπερκομματικός» – «Ανεξάρτητος» και «Νταής»: Η συνταγή εξαπάτησης των πολιτών.

Πραγματική επιδημία ενόψει των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών: «αντάρτης», «υπερκομματικός», «ανεξάρτητος», «ακομμάτιστος», «απείθαρχος στην κομματική γραμμή» -(γραμμή στην πράξη είναι η πολιτική που εφαρμόζει το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία ή που θα εφαρμόσει αν βρίσκεται στην αντιπολίτευση)- και άλλες εξίσου πιασάρικες ιδιότητες πλασάρουν με κάθε μέσο υποψήφιοι περιφερειάρχες, δήμαρχοι και υποψήφιοι των συνδυασμών. Πολλοί δε υποψήφιοι αποκηρύσσουν με βδελυγμία τα κόμματα γενικά, ακόμα και τον πολιτικό φορέα που είναι μέλη και απλά συμμετέχουν στο συνδυασμό γιατί ανακάλυψαν τις μεσσιανικές ιδιότητες του ηγέτη του συνδυασμού, γι’ αυτό οι ίδιοι αποφάσισαν να θυσιαστούν για το κοινό καλό και την τοπική κοινωνία που λατρεύουν. Κορυφαίο υπόδειγμα ο κ. Ψωμιάδης που ως «ανεξάρτητος» έφτασε στο σημείο να επιχειρήσει άλωση της ηγεσίας της ΝΔ… Δυστυχώς χάθηκε μια σπάνια ευκαιρία να προκύψει μια «ανεξάρτητη» ΝΔ!

Ο επικεφαλής  υποψήφιος ή απέτυχε να πάρει το «χρίσμα του κόμματος» ή κρίνοντας πως η μειωμένη πολιτική αποδοχή του κόμματός του στη κοινωνία είναι εμπόδιο, χωρίς να κόψει τους δεσμούς του με τον πολιτικό φορέα δηλώνει «αντάρτης»… Η περίπτωση του έμπειρου «αντάρτη» από την εποχή του ΔΗΚΚΙ κ. Δημαρά στην Αττική βοά…

Ο «υπερκομματικός» υποψήφιος είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας ή άτυπης παρασκηνιακής συναίνεσης τουλάχιστον δύο κομμάτων στο πρόσωπο κάποιου επικεφαλής χωρίς άλλες πολιτικές δεσμεύσεις πχ. του κ. Τατούλη υποψήφιου περιφερειάρχη Πελοποννήσου. Και στα δυο υποδείγματα πρόκειται στην καλύτερη περίπτωση για διακομματικούς υποψήφιους όχι όμως για «ανεξάρτητους» ή «υπερκομματικούς» μιας και δεν προτείνουν μια διαφορετική πολιτική σε σχέση με τα κόμματα του δικομματισμού.

Ενδιαφέρουσα παραλλαγή είναι οι οικολόγοι που απορρίπτουν με αποστροφή και χωρίς διάκριση όλα τα κόμματα -(όχι την πολιτική τους)- παρ’ ότι συγκροτούν πολιτική οργάνωση με πολιτικές θέσεις – «γραμμή», παρ’ ότι συνεργάζονται και δηλώνουν έτοιμοι να συνεργαστούν με όλα τα κόμματα, προβάλουν την «ανεξαρτησία» τους -από τι;- ως θέσφατο… Όμως και το θέσφατο θέλει απόδειξη.

Στην πράξη ο «αντάρτης», ο «υπερκομματικός», ο «ανεξάρτητος», θέλει να απαλλαγεί από το βάρος των κομμάτων του δικομματισμού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ γιατί διαπιστώνει τη μειωμένη πολιτική τους νομιμοποίηση – αποδοχή στο εκλογικό σώμα. Έτσι κι αλλιώς είναι συγκαλυμμένη παραδοχή ότι η πολιτική του δεν συνιστά κάτι διαφορετικό από την κυρίαρχη πολιτική που εφαρμόζεται. Μ’ αυτό τον τρόπο εμφανίζει την εκλογική διαδικασία σαν κάτι ουδέτερο και αταξικό. Απαξιώνει και εξοβελίζει την πολιτική στο πυρ το εξώτερον θέλοντας να κρύψει τη στήριξή του στην πολιτική των κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία.

Η δημοκρατία, τα κοινωνικά, πολιτικά, τα εργασιακά συνδικαλιστικά δικαιώματα, η υγεία, η παιδεία, οι κοινωνικές υπηρεσίες, ακόμα και η αποκομιδή των σκουπιδιών είναι πολιτική. Η πολιτική δεν ασκείται με βάση κάποιον υπερβατικό ιδεαλιστικό ορθολογισμό, δεν είναι ουδέτερη από τα υπαρκτά ταξικά κοινωνικά συμφέροντα και έξω από την πολιτική που εφαρμόζει η κεντρική εξουσία. Οι αρμοδιότητες και οι υπηρεσίες στις περιφέρειες και στους δήμους δεν αποτελούν εξαίρεση. Το περιβάλλον δεν προστατεύεται και δεν θα ληφθούν μέτρα για την προστασία του όσο η λογική του κέρδους και η απληστία του κεφαλαίου κυριαρχεί. Με ουδέτερη την πολιτική θύτες και θύματα πενθήσαμε όλοι μαζί το νεκρό παιδί στην Κοζάνη με τη «βουβή διαμαρτυρία», γιατί η παιδιατρική κλινική δεν είχε μέσα και γιατρούς…

Ποιοτικά διαφορετική είναι η περίπτωση προγραμματικής συμφωνίας κινήσεων – πολιτικών οργανώσεων – κομμάτων με βάση πολιτικές θέσεις και αρχές οι οποίες διαμορφώθηκαν μέσα από ανοιχτές πολιτικές διαδικασίες συνελεύσεων, διαλόγου, θέλουν και επιδιώκουν τη συμμετοχή του κόσμου της εργασίας στη λήψη των αποφάσεων, στη δράση και δεν απευθύνονται στην κοινωνία ζητώντας απλά και μόνο την ψήφο τους.

Η ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ δεν είναι «ακομμάτιστη» ούτε «ανεξάρτητη». Είναι δεσμευμένη με τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, με τα συμφέροντα της εργασίας, γι αυτά αγωνιστήκαμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και όχι με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των τραπεζιτών. Με πολιτικό στόχο την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, με ένα αντικαπιταλιστικό εργατικό πρόγραμμα που διεκδικεί τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζόμενων σε ρήξη με την ΕΕ, τους νόμους του κέρδους, ενάντια στη ληστρική εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης.

Μ’ αυτόν τον στόχο ζητούμε την ψήφο της τοπικής κοινωνίας. Θέλουμε να συμβάλουμε στη νικηφόρα προοπτική των αγώνων, μ’ ένα ταξικό εργατικό και λαϊκό κίνημα να κερδίσουμε λύσεις στα προβλήματα, να αμφισβητήσουμε το «μονόδρομο» της αστικής πολιτικής. Αυτή η μάχη δεν θα κριθεί  στην αλλαγή των εκλογικών συσχετισμών στους δήμους και τις περιφέρειες, ούτε θα είναι περίπατος. Προϋποθέτει σκληρό ταξικό αγώνα από ένα ανατρεπτικό πολιτικό κίνημα της εργατικής τάξης. Μέσα από αυτή την ταξική πάλη μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την εργατική εξουσία και δημοκρατία, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.


Σχέδιο Καλλικράτης: η νέα ολιγαρχία εξοπλίζεται

"Οποιαδήποτε παραφωνία η οποία θα εξέφραζε, με όποιο τρόπο, τη λαϊκή βούληση, ακόμη και στο εσωτερικό των κομμάτων εξουσίας, εμφανίζεται πολιτικά εξαιρετικά απίθανη. Η ζημιά για τη δημοκρατία, και εννοώ εδώ την όσο το δυνατόν πιο πλατιά και άμεση συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων, φαίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν αναλογιστούμε ότι ακόμη και οι έδρες σε τοπικά ή δημοτικά συμβούλια θα καταλαμβάνονται από ανθρώπους που δεν αντλούν το κύρος και την πολιτική ισχύ τους από τις τοπικές κοινωνίες αλλά από τις λίστες και το χρίσμα των κομμάτων και των Μ.Μ.Ε"

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο «Ερανιστής»

Γράφει ο Χατζηπετρής

Αν αποφάσιζα να κατέβω στις εκλογές στο χωριό μου, κάπου στη Μακεδονία, θα έπρεπε να βρω άλλους 180 περίπου νοματαίους από τη γύρω περιοχή ως συνυποψήφιους. Το πράγμα βεβαίως είναι πολύ δύσκολο, και δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό κόστος. Πρακτικά, και αυτό φάνηκε, κυρίως συγκροτημένοι μηχανισμοί, τα κόμματα εξουσίας δηλαδή και η ολιγαρχία που κατέχει τα μέσα  ενημέρωσης, έχουν τη δυνατότητα να συγκροτήσουν εκλογικούς συνδυασμούς. Το τοπίο ολοκληρώνεται αν δούμε και το νέο εκλογικό νόμο που ετοιμάζουν με τις 180 μονοεδρικές περιφέρειες. Μιλάμε για μια θεμελιακή αλλαγή στρατηγικού τύπου με μόνιμα χαρακτηριστικά η οποία θα σαρώσει κυριολεκτικά την τωρινή εικόνα της αυτοδιοίκησης. Θα μείνω σε ορισμένες πλευρές σήμερα, καθώς το θέμα είναι πολυδιάστατο και χρειάζεται ειδικότερες αναφορές.

Το κείμενο της αιτιολογικής έκθεσης μου θύμισε μέτριο βοήθημα για την έκθεση στο Λύκειο, πλήθος γενικότητες, κοινοτοπίες και ασύστατοι συλλογισμοί που πασάρονται δήθεν ως εκσυγχρονιστικός πολιτικός λόγος. Ας γίνω πιο συγκεκριμένος: σε όλο το κείμενο το σχέδιο παρουσιάζεται ως περίπου επιβεβλημένο από την ευρωπαϊκή πολιτική πραγματικότητα και την Ε.Ε., χωρίς όμως να υπάρχει μια, έστω,  συγκεκριμένη αναφορά. Ξέρουμε, ας πούμε, ότι ούτε σε όλες τις  χώρες της Ευρώπης  ισχύει το ίδιο θεσμικό καθεστώς, δεν υπάρχει δηλαδή ένα ενιαίο μοντέλο αυτοδιοικητικό, ούτε η Ε.Ε. όρισε και τις τελευταίες λεπτομέρειες του σχεδίου. Ας δούμε, πριν προχωρήσουμε, τα πληθυσμιακά κριτήρια που θέτει ο νόμος:

  1. Εισάγεται ελάχιστο πληθυσμιακό μέγεθος οι 10.000 μόνιμοι κάτοικοι, προκειμένου ένας δήμος που προκύπτει από συνένωση να μπορέσει να ασκήσει επαρκώς τις νέες αρμοδιότητές του, εξασφαλίζοντας λειτουργική, διοικητική και οικονομική επάρκεια.
  2. Το παραπάνω όριο αυξάνεται κατά 20% προκειμένου ένας δήμος να μπορεί να διατηρηθεί στα σημερινά του διοικητικά όρια.

Ειδικά για τις μητροπολιτικές περιοχές των πολεοδομικών συγκροτημάτων Αθηνών και Θεσσαλονίκης, το παραπάνω όριο προσδιορίζεται στους 25.000 μόνιμους κατοίκους

Πηγή: Αιτιολογική έκθεση.

Το μοντέλο που επιλέγει η κυβέρνηση μόνο ψευδεπίγραφα μπορεί να χαρακτηριστεί αποκεντρωτικό, αυτό που κάνει στην πραγματικότητα είναι να δημιουργεί μικρά παραρτήματα της κεντρικής εξουσίας στις περιφέρειες τα οποία και στελεχώνει με ανθρώπους που εκ των πραγμάτων θα προέλθουν μέσα από κομματικούς ή άλλους μηχανισμούς. Οποιαδήποτε παραφωνία η οποία θα εξέφραζε, με όποιο τρόπο, τη λαϊκή βούληση, ακόμη και στο εσωτερικό των κομμάτων εξουσίας, εμφανίζεται πολιτικά εξαιρετικά απίθανη. Η ζημιά για τη δημοκρατία, και εννοώ εδώ την όσο το δυνατόν πιο πλατιά και άμεση συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων, φαίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν αναλογιστούμε ότι ακόμη και οι έδρες σε τοπικά ή δημοτικά συμβούλια θα καταλαμβάνονται από ανθρώπους που δεν αντλούν το κύρος και την πολιτική ισχύ τους από τις τοπικές κοινωνίες αλλά από τις λίστες και το χρίσμα των κομμάτων και των Μ.Μ.Ε

Για να ξανάρθω στο χωριό μου: 3 άνθρωποι μόνο θα αντιπροσωπεύσουν το κοινοτικό διαμέρισμα στο συμβούλιο του δήμου, χωρισμένα καρύδια δηλαδή, για όσους ξέρουν από τοπικές εκλογές. Ούτε πολιτικός θεσμικός έλεγχος θα γίνεται λοιπόν στις αποφάσεις των διογκωμένων πλέον δήμων, μια χαρά θα τα βρίσκουν τα “μεγάλα” κόμματα, χωρίς ενοχλητικά κινήματα πολιτών, αριστερούς, οικολόγους και μυστήριους εναλλακτικούς.

Από πουθενά δεν προκύπτει επίσης ότι οι δήμοι με περισσότερους κατοίκους αξιοποιούν καλύτερα τις νέες τεχνολογίες, όπως αναφέρεται στην έκθεση. Πρόκειται για αυθαίρετη υπόθεση του νομοθέτη, την τεχνολογία μπορεί να την αξιοποιήσει και μια μικρή κοινότητα, άλλοι είναι οι λόγοι που η κατάσταση στην αυτοδιοίκηση είναι προβληματική, όχι το μέγεθος ή ο αριθμός των δήμων. Τα ίδια εξάλλου τα πληθυσμιακά κριτήρια είναι λάστιχο, αφού όπως ορίζεται και στο νόμο:

“Ειδικά, για τις περιπτώσεις μεγάλων αστικών κέντρων της περιφέρειας, σε αυτά συνενώνονται όμοροι δήμοι με τους οποίους συναποτελούν λειτουργική ενότητα, ανεξαρτήτως πληθυσμιακού ορίου.”

Πηγή: Αιτιολογική έκθεση.

Το καθεστώς θωρακίζεται θεσμικά με άλλα λόγια, τα υπόλοιπα σένια για τη “διεύρυνση της δημοκρατίας” την “ενίσχυση της πολιτικής λογοδοσίας” […]  μέσω ενός ισχυρού συστήματος δημοτικής αποκέντρωσης και συμμετοχής“  είναι κολοκύθια.

Η υποκρισία κορυφώνεται με το άρθρο που αναφέρεται στο “θεσμό” των λαϊκών συνελεύσεων:

Με το άρθρο 85 ενισχύεται η λαϊκή συμμετοχή με την επαναφορά του θεσμού των συνελεύσεων των τοπικών κοινοτήτων. Ειδικότερα, καλούνται οι κάτοικοι και οι φορείς της τοπικής κοινότητας, τουλάχιστον μια φορά κατ’ έτος σε συνέλευση και προτείνουν στα αρμόδια όργανα του δήμου τις δράσεις που πρέπει να αναλάβει ο δήμος, ανάλογα με το χαρακτήρα των αναγκών των κατοίκων της τοπικής κοινότητας και τις προτεραιότητες για την τοπική ανάπτυξη.

Πηγή: Αιτιολογική έκθεση.

Προτείνει λοιπόν ο κυρίαρχος λαός, δεν αποφασίζει βέβαια, είπαμε, καλή είναι η ηλεκτρονική δημοκρατία, αλλά όταν εκλέγεσαι στα σίγουρα σε μιντιακές συνθήκες, στην πραγματική ζωή όχι μόνο δεν παραχωρούν εξουσία στις τοπικές κοινωνίες, όχι μόνο αποτρέπουν την είσοδο νέων και ικανών ανθρώπων στην πολιτική, αλλά μας καθίζουν καλού κακού στο σβέρκο και μια πανίσχυρη κεντρική Υπηρεσία που θα ελέγχει τα πάντα, θα ακυρώνει αποφάσεις και με τη θεσμική δυνατότητα να επιβάλει ποινές στους αιρετούς τοπικούς άρχοντες. Διότι άλλο είναι η “ηλεκτρονική διακυβέρνηση” και άλλο ηλεκτρονική …δημοκρατία. Η σύνθεση της Υπηρεσίας, σωστά το μαντέψατε, θα καθορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση με διορισμό, όχι με εκλογή.

Διαβάζω στην αιτιολογική έκθεση:

Η Υπηρεσία αυτή εμφανίζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν συναντώνται σε άλλες υπηρεσίες, διότι είναι μεν αποκεντρωμένη υπηρεσία του εν λόγω Υπουργείου, όμως διασφαλίζονται για τον επικεφαλής και το προσωπικό της εγγυήσεις ανεξαρτησίας, προκειμένου να επιτελεί το έργο της χωρίς κομματικούς επηρεασμούς και επεμβάσεις, ενόψει του ότι αναλαμβάνει την ιδιαίτερα σημαντική αποστολή του ελέγχου της νομιμότητας μεγάλων και ισχυρών οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης τόσο στο πρωτοβάθμιο όσο και στο δευτεροβάθμιο επίπεδο. Επικεφαλής αυτής της Υπηρεσίας είναι ανώτατος επί θητεία υπάλληλος ο οποίος επιλέγεται με διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία και διαθέτει αυξημένα προσόντα που εγγυώνται ότι ο έλεγχος νομιμότητας ασκείται από νομικό με αυξημένο κύρος και προσόντα.

Πρέπει να είναι κάποιος πολιτικά αφελής για να πιστέψει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση θα παραχωρούσε τον έλεγχο της τοπικής αυτοδιοίκησης σε τυχόντες που θα επιλέγονταν με αξιοκρατικά κριτήρια λες και μιλάμε για θυρωρούς. Τα πρόσωπα της επιτροπής θα είναι διορισμένα πολιτικά πρόσωπα, το πολύ πολύ να μας παρουσιάσουν τίποτα “προσωπικότητες” από μη κυβερνητικές οργανώσεις, πάλι από αυτούς που χρηματοδοτούν οι ίδιοι  δηλαδή.